Home BLOG 012. DE SCHAAMTE VOORBIJ

Vanmorgen belde vriendinnetje J. ze hebben een tweeling van 2, hij werkt fulltime, zij 3 tot 5 dagen, wonen in een normale eengezinswoning, regelen de oppas met familie, doen geen gekke dingen, en toch……… toch hebben zij het ook niet breed. Ik leef mee, vind het heel vervelend en kan me goed verplaatsen in de situatie, echter stelt het mij ook gerust “WE ZIJN NIET DE ENIGE”. En gedeelde smart is toch altijd halve smart. Je hoeft elkaar niet uit te leggen dat er geen geld is voor benzine, dat er geen geld is voor cadeautjes, je hebt aan een half woord genoeg en voorziet elkaar van tips en verwijst naar aanbiedingen die je onlangs tegen bent gekomen. En jammer genoeg hoor ik de laatste maanden niet anders, het feit dat men weet dat wij in de shit zitten werkt tevens als laagdrempelig voor het delen van de geldzorgen van mensen in je omgeving.

J. en haar partner werken hard en hebben het ook niet breed, geen nieuws onder de zon want ook dat horen we vaker. We hebben het het afgelopen jaar fors drukker zien worden bij onze plaatselijke Lidl, om over de Kringloopwinkel nog maar te zwijgen. Voor ons geen onbekend terrein, wij komen er al wat jaartjes en generen ons inmiddels niet meer voor het lopen met een tas van een Wibra, Zeeman of Action, NEE wij geven daar helemaal niks om en zijn überhaupt al blij een tas met inhoud te mogen dragen. Toch herken ik iets van de gene die je voelt als men je verteld inkopen bij ZO’N WINKEL te hebben gedaan, wat is dat toch? Doe je onder voor de rest als je bij zo’n winkel je boodschappen doet? Zijn de artikelen dan minder? En waarom is het ‘not done’ om het in het tweedehands circuit te zoeken?

Jaren geleden riep ik nog “IK GA NOOIT IN TWEEDEHANDS KLEDING LOPEN” maar in tijden van crisis stel je ook die regel bij, ik ben maar wat blij met de ‘afdankertjes’ van mijn zus of een goede vriendin. Maar waarom voel je je wel prettig bij het dragen van kleding van iemand die je kent? Wat is er mis met tweedehands? J. vertelde vanmorgen enigszins geschrokken van haar eigen actie dat ze voor haar jongens 2 winterjassen, 2 broeken en 2 vestjes had gescoord via Marktplaats……….”Euhhhhh ja, Zeer moet je luisteren ik heb nu een hele stapel voor € 22,50 inclusief verzendkosten”, alsof ze mij een verantwoording verschuldigd was. “Maar lieverd, geneer je niet, ik koop al jaren via Marktplaats” antwoordde ik haar. Ik hoorde de geruststelling in haar stem, enthousiast vertelde ze verder, “ze zijn nog mooi ook, en netjes en voor dat geld koop ik echt niks in de winkel hoor”.  En weet je…….. ‘als je het niks vind zet je het gewoon weer te koop’ vulde ik haar aan. Lange leve Marktplaats!!

Schaamte

 

 

 

Similar articles
2 1342

2 2150

Leave a Reply