Home BLOG 019. ZERA VOLGT EEN PROEFLES

Tussen al die shitdagen bevinden zich ook gevulde dagen, leuke dagen, dagen met een betekenis. Op die dagen teer ik. Mijn nieuwsgierigheid is groot, ik heb een brede interesse, sta overal voor open en stap graag onbevangen in een nieuwe uitdaging. De uitkomst is meestal ZO verrassend. Ook al heb je geen budget er valt van alles te doen, te ondernemen, te zien, te vinden of in te passen.

Aan genieten hangt geen prijskaartje, norm of maatstaf, genieten ligt overal op de loer. Ondanks alle ‘shit’ bevind ik me de laatste tijd in een goede flow, zoals ik al eerder schreef, de puzzelstukjes gaan vallen. Vanuit het dal kun je zelf de weg omhoog kiezen. Aangezien ik van veel franje, luchtigheid en gekkigheid houd zorg ik er dan ook voor dat het mezelf daaraan niet ontbreekt. Je moet het op peil houden, die lolmeter moet je zelf vullen.

Onlangs, ontving ik een uitnodiging voor een proefles beeldend theater bij het plaatselijkecultuurhuis, het trok mijn aandacht en ik wees het dus niet direct af. Want wat is dat precies, beeldend theater? Het leek me iets met verkleden en gekkigheid, misschien kon het wel iets voor mij zijn? Zonder er verder over na te denken besloot ik deel te nemen en voegde me geheel onbevangen bij de les, ik zou wel zien of mijn vragen werden beantwoord. Het was niet geheel wat ik op voorhand van had verwacht, ‘met de gehele groep bijvoorbeeld een aardbei zijn/ uitbeelden in een groot weiland’,  al is het allemaal mogelijk volgens de juf.

Wat het wel was werd me duidelijk, we moesten een dier in gedachten nemen, daar zouden we dan een kostuum van maken, wat op of in het theater gebruikt wordt. Holy Moly, hier had ik niet op gerekend. Omdat er naast mij nog maar één geïnteresseerde op deze les was afgekomen was het wel zo beleefd om aandachtig mee te doen. MAARRRRR… als ik aandachtig mee doe, dan doe ik ook aandachtig mee! Ik stelde vragen, tekende mijn dier (een olifant) en we vertrokken naar het lokaal met materialen. De juf had ter introductie enkele stukken van haar eigen werk meegebracht om visueel te ondersteunen wat er mogelijk is binnen het beeldend theater gebeuren. Bij het betreden van de theaterzaal vergat ik spontaan ‘mijn olifant’, ik zag nog maar één ding!!

Een vissenstaart, waarmee ik direct dacht aan een zeemeermin, ‘JA dat wilde ik ZIJN’, de zeemeermin bleek helaas minder romantisch, een Snoek te zijn. De juf was onder de indruk van mijn enthousiasme en vroeg me of ik het pak aan wilde trekken, ‘NOU EN OF ik dat wilde, NOU EN OF!!’ Ik hees mijn lange lijf in het vissengedaante en voelde me bij het sluiten van de rits spontaan een vis, als een gek huppelde ik door de zaal, maakte vissenbewegingen en lach in een deuk om mijn eigen gedrag. Uiteraard moest er serieus vis ‘gespeeld’ worden en heb ik me ook braaf voltrokken aan de les maar ik kon het niet laten, moest me even laten gaan.

Aan het einde van de les maakte de juf de balans op, ‘vond je het leuk? Ben je van plan om te komen? De club is te klein, dus stellen we het even uit naar een geschikter tijdstip dit jaar’. Toen ze bij mij inventariseerde was ik zonder vissenpak gewoon weer mijn eigen ik, en tja wat vond IK er eigenlijk van? Ik vertelde haar van mijn aarbeienverwachting en dat ik niet zo goed wist of dit wel aansloot bij mijn ideeën van het geheel. Mezelf in zo’n vissenpak hijsen vind ik rete komisch maar om nou al die dingen te gaan vervaardigen? Daar ben ik toch TE DRUK voor? Ik kan ze wel verzinnen, dat wel, maar maken? De juf wil natuurlijk deelnemers dat snap ik, maar wat hebben die serieuze deelnemers aan zo’n mafketel in het team? Zo’n idioot die ze wel verzint, niet maakt en zich continue van gedaante verwisseld. Ach ze kon zo’n ‘bruisende energie’ wel gebruiken. Met die woorden voelde ik me als een vis op het droge, nog niet helemaal thuis…. Het leverde wel een leuke foto en een verrassende ervaring op ;)

ZERA SPEELT VOOR VIS

ZERA SPEELT VOOR VIS

 

 

Similar articles
2 1342

2 2150

Leave a Reply