Home PLOG DI 23 SEP – FUTLOOS, OPKRABBELEN, COWBOYSTIJL EN VRIENDEN MAKEN

DI 23 SEP
VANDAAG VOEL IK ME FUTLOOS MAAR RAAP MEZELF BIJ ELKAAR. IK ZAL DOORGAAN, IK MOET DOOR!

20140923_074723
07.30 uur: Bij het opstaan voel ik me ontzettend lamlendig. Ik heb me vannacht ontzettend beroerd gevoeld en meerdere keren boven de toilet gehangen. Gevoelsmatig heb ik alle ellende eruit gespuugd. De heftige dag van gisteren heeft blijkbaar zijn weerslag op mijn lichaam gelegd.

20140923_075710
Eerst maar eens douchen. Misschien knap ik daar van op?

20140923_081910
Als ik nog maar net in de kleren ben komt de broodwagen voor rijden. Alstublieft een stokbrood voor U.

20140923_083050
Ik zet een kop thee en start mijn reislaptop op. In zo’n duizend woorden schrijf ik tussen mijn tranen door alles van me af.

20140923_113446
Met wat wiebelige benen loop ik naar de Galaria. Ik ben als laatste aan de beurt en wacht in de tussentijd met een slappe bak thee en een appel. Ondertussen houden de honden me gezelschap en krijg ik zo nu en dan een lekkere natte lebber over mijn wang. Mijn gezicht doet anders vermoeden maar ik ben er niet vies van. Zodra ik in mijn oude kloffie zit kan ik van een dier veel hebben. Het ochtendprogramma bestaat voornamelijk uit contact met de paarden. Ik omschrijf hier geen (niet alle) oefeningen omdat eventuele toekomstige bezoekers misschien ook meelezen. Maar ik kan U vertellen dat een paard een vergrootglas is van je eigen gedrag. Ik kan geen dier bedenken dat ZO goed kan spiegelen. Geeft voor mij weer waarom velen een ongekend en onbewuste angst hebben voor deze edele dieren.

20140923_121103
Eenmaal in de caravan begin ik mijn siësta met het verwerken van een tomaat. Ik roer er een eitje en wat ham en kaas door. Met wat kruiden uit een verzamel strooibus breng ik de boel op smaak.

20140923_130507
Ik schrijf wat en heb nog tijd over om even horizontaal te gaan. De afgelopen nacht hakt er behoorlijk in.

20140923_135053
Na een klein uurtje schrik ik wakker van de wekker en is het alweer tijd om te beginnen aan het middagprogramma. Gewapend met een flesje water sluit ik de hut af om mijn weg naar boven af te leggen.

20140923_143251Daar mag ik wederom even wachten. Dit keer trek ik wat leesvoer uit de kast. Deze cover doet me denken aan een Mindfullness cursus welke ik ooit via de GGZ gevolgd heb. Wat een onzin was dat. En het voelen van de rozijn is een van de eerste opdrachten die je aangeboden word. Eerlijkheidshalve kan ik U melden dat dergelijke ongein mij op de lachspieren werkt. U raad het al, ik heb er weinig aan gehad en kan me niet indenken dat dit mensen verder op weg kan helpen.

20140923_154247
Halverwege het artikel ben ik aan de beurt. Ik sla het blaadje dicht en schiet in mijn ruitersuite. Met veiligheidsvest en valhelm neem ik plaats op de rug van Yara. Een trouwe maar zeer gevoelige merrie. De afgelopen week heb ik hier een beetje leren rijden als een cowboy. Het was in het begin even wennen maar het voelt wel heel ontspannen aan.

20140923_154637
Ik mag zelfs een stukje zelfstandig over het terrein en rijd samen met Yara naar de top van de berg om vanaf haar rug te genieten van een uitzicht dat zo’n tachtig kilometer ver reikt. Zo tussen die bergen voelt als maar relatief en nietig.

20140923_154817
Dag tot straks!

20140923_155332
Als we weer afdalen richting de ranch worden we opgewacht door de therapeuten, die klaar staan om één en ander op beeld vast te leggen.

20140923_155432
Kijk het cowboy zijn gaat me goed af 🙂

20140923_161111
Er volgt nog een oefening met een ander paard en dan zit de dinsdagmiddag er al bijna op. Wat ons rest is het voeren van de dieren. De paarden verzamelen zich allemaal boven op de berg zodat ze goed kunnen overzien of er al eten in aantocht is.

20140923_161346
Ik wacht op de andere meiden en knuffel in de tussentijd wat met de ezels.

20140923_161217
Ze zijn stout, lief, grappig en ondeugend tegelijk.

20140923_161654
Als ik een van de ezeltjes langdurig achter zijn grote oor kriebel slaakt hij een diepe zucht en gaat er maar eens voor liggen.

20140923_161735
Aha, daar zijn de brokjes.

20140923_162038
Ieder paard krijgt twee flinke scheppen in een eigen bak. Mooi om te zien hoe ze allemaal een plekje kiezen. Soms is er een kleine strijd. Dit ziet er vaak heftiger uit dan dat het is. Uiteindelijk regelt het zichzelf allemaal.

20140923_163411
Betsy lust ook wel wat brokjes. Iedere dag trek ik een spoor van korrels welke ik langzaam naar me toe laat lopen. Nieuwsgierig hoe dichtbij ze uiteindelijk durft te komen.

20140923_163427
Met eten maak je vrienden. Alsjeblieft trouwe clowneske Soltan, voor jou ook een hapje.

20140923_165315
Als alles tevreden staat te knagen is het tijd om af te dalen naar de caravan. Ik plof op de bank…

20140923_182708
… en schrijf wat van me af.

20140923_183801
Ik douche en heb nog tijd over om een puzzeltje te maken.

20140923_185807
Rond de klok van zeven verzamelen we weer in de Galaria voor het diner. Vandaag een goed gevulde uiensoep vooraf…

20140923_191919
… en een rijst met kipmaaltijd als hoofdgerecht. Het smaakt allemaal heerlijk na zo’n lange dag in de Spaanse berglucht.

20140923_202813_LLS
We lachen en praten en gaan na het toetje en een kop thee weer onze eigen weg. Tijdens de afdaling naar de caravan pikken we nog een klein stukje ondergaande zon mee. Het is hier rond half negen zo goed als donker, net als bij ons eigenlijk. Eenmaal binnen moet ik wat met al die woorden in mijn hoofd, een beetje tikken dan maar, je kunt het maar vast kwijt zijn. Net als de rest van mijn verblijf hier ga ik vandaag ook niet al te laat naar bed. Ik hoop op een betere nacht, de één na laatste nacht. Ondanks dat ik er naar uit kijk om weer naar huis te gaan weet ik nu al dat het me ook zwaar gaat vallen. Wat is er veel gebeurd de afgelopen dagen.

Dag dag…

Similar articles

Leave a Reply