Home PLOG DO 16 OKT – STRESS, BEZORGDHEID, RENNEN, VLIEGEN, HOLLEN EN EEN STRAKKE...

DO 16 OKT
VANDAAG GAAN WE IN DE VIJFDE VERSNELLING. EEN DAG VOL MET AFSPRAKEN, DINGEN DIE ROEPEN EN EEN ZWARE STEEN OP MIJN MAAG.

20141016_080255
07.10 uur: De wekker gaat. Ik heb er geen zin in en zou deze dag eigenlijk wel in één keer helemaal door willen snoozen naar morgen. Kon dat maar. Helaas we moeten ons ergens melden. Ik schiet wat slaapdronken in de kleren, de verkering gaat voor het ochtendloopje met de honden en ik scharrel de spullen bij elkaar.

20141016_082028
Daar gaan we dan. Allebei geen zin en met een kanjer van een ochtendhumeur rijden we naar de plaats des onheils. Buiten is ook alles grijs, grauw en nat. Past helemaal in het plaatje.

20141016_082117
De verkering perst er zowaar nog een zuinig lachje uit.

20141016_083757
Tussen het grijs, felle rode lampen. Wat wil je dan ook om deze tijd? HET tijdstip waarop héél Nederland zich ergens moet melden.

20141016_091044
Met een kwartiertje vertraging arriveren we bij dit steriele gebouw.

20141016_092602
Dat zeg ik: STERIEL!!

20141016_103150
Het is weer tijd voor de halfjaarlijkse controle.

20141016_103133
Met knikkende knieën ga ik heen en met klamme handen lig ik in de stoel. Wat heb ik de HAAT aan de tandarts. BRRRRRRRRRRRRR!!

20141016_122310
Het zuigt me helemaal leeg aan energie en dat terwijl we nog een stukje dag voor de boeg hebben. Op de terugweg opper ik om even langs deze bakker te rijden. Dit hier is mijn buurtje waar ik de eerste drie jaar van mijn leven woonde. Ik herinner sommige dingen nog vaag ondanks de grote metamorfose die Bos en Lommer ondergaat.

20141016_122604
Bij deze bakker verkopen ze de allerlekkerste saucijzenbroodjes van de HELE wereld! En die hebben we wel verdiend na zo’n begin van de dag.

20141016_125700
We gaan weer op huis aan. Waar we de honden uitlaten en de kleding en schoenen verwisselen om vervolgens weer de deur uit te gaan.

20141016_135226
We brengen in de tussentijd een bezoek aan Meis en gaan voor een boodschap. Op onze weg kruisen we dit duo. Twee Engelse Bassets. Je ziet ze niet vaak maar ik vind ze koddig. En wat een mooi stel! We raken aan de praat met het baasje en delen onze liefde voor jachthonden. LEUK! Deze Bassets zien er super schattig uit maar vergis U niet, het is een bonk hond dat er zijn eigen manier van leven op na houd. Daar moet je héél bewust voor kiezen. Al is dat zo met elke hond. Mijn ervaring leert dan men geneigd is om vooral naar de verpakking te kijken. Heel goed want vaak wat je waarneemt en opvalt is iets dat je raakt. Maar controleer in het geval van de aanschaf van een dier ook even de inhoud. Past dat in jouw leven? Kun je een hond met een bepaald kaliber bieden wat hij nodig heeft om een goede reclame voor zijn ras te zijn? Daarmee bedoel ik te zeggen, heb je de tijd en ruimte in jouw leven dat aan een dier te kunnen geven? Een hond die niet tot zijn recht komt is een kuthond heb ik me ooit eens laten influisteren. Ik denk dat dat waar is.

20141016_152914
Tante gaat even langs de Kruidvat voor een klein cadeautje.

20141016_160102
Bij de daarnaast liggende Deen spotten we tijdens het boodschappen doen onze pap en mam. We doen een kort kletsje en kijken bij elkaar in de mandjes. Gezamenlijk gaan we naar de kassa, kletsen nog wat en zoenen elkaar dan gedag.

20141016_164622
Het is rond deze tijd als ik de keuken in duik voor het bereiden van ons avondmaal.

20141016_164727
In verband met de tijdsdruk een snelle pan van dit.

20141016_171700
Tot het vormen van een bordje van dat.

20141016_175733
We eten snel maar smakelijk maar moeten dan als de wiedeweerga weer op pad.

20141016_182003
Borden die ons de weg wijzen naar…

20141016_182435
… het Academisch Medisch Centrum. Ik kom hier in de rol van tante. Mijn kleine neef die ik zo haarfijn aanvoel is vanmorgen geopereerd. Hij heeft me gevraagd te komen.

20141016_183125
Met een briefje waarop de afdeling en het kamernummer staan stappen we de lift in, die ons brengt naar dit fenomenale uitzicht op Amsterdam. Met in de verte een glimp van de Arena.

20141016_183102
Als ik me omdraai word ik week. Ik bevind me namelijk ook op de kinderafdeling van een ziekenhuis.

20141016_183258
Via de peilen en deze wazig genomen hinkelbaan schuifelen we naar de juiste kamer.

20141016_183241
We zijn er bijna. En hoe leuk ze het ook aankleden, dit blijft de HEL!!

20141016_192407
Nadat ik een klein half uurtje naast zijn bed heb gezeten, zijn hand heb vast gehouden en naar zijn witte smoeltje heb gekeken zie ik dat hij moe is. Het is mooi geweest, we hebben elkaar even gezien. Als ik mijn zus gedag zeg komen de tranen. Ik vind het ZO vreselijk een kind zo te zien. Mijn kleine vriend, mijn neef, het kind van mijn zus. Dat doet pijn. Al is hij er zelf erg dapper onder, vandaag was hij toch echt ziek. Ik voel en leef zo mee dat ik me realiseer dat het voor mij beter is dat er nooit een kind zal komen. Ik zou dat niet aankunnen en heb zo ondraaglijk veel respect voor alle ouders en dan met name de ouders met kinderen die niet leven binnen de curven.

20141016_202855
Via Marktplaats heb ik de afgelopen dagen geboden op wat winterjassen. Ik heb er één nodig voor op stal en waarom duur betalen als het ook zo kan. Dat zal ik altijd in mijn systeem houden. Mijn tactiek is als volgt. Ik neem een budget, zoek wat ik wil binnen een straal van zoveel kilometer en bied naar wat ik het waard vind op een paar dingen die ik écht mooi vind. Er reageert altijd wel iemand. Er is altijd wel iemand die een bod accepteert. Ik heb van te voren al gekozen en laat de reactie altijd leidend zijn. Scheelt mij een hoop keuzes maken en ik krijg wat ik wil voor de voor mij aanvaardbare prijs. In ieder geval, deze jas huist vlakbij het ziekenhuis. Het is een ommetje van een half uur en misschien wel een goede uitkomst voor deze sippe tante. Ik bel de verkoper, die is thuis waarop wij besluiten het ommetje te maken. Ik vind de jas in het echt nog leuker dan op de foto, hij zit als gegoten en voelt warm. Tante is blij!

20141016_210520
Na een dag de spieren gespannen te hebben, van alle zenuwen rondom de tandarts en de ziekenhuisperikelen, trek ik me voor een partijtje badderen even terug in de badkamer. Ik dompel me onder in een activerende en stimulerende rozemarijn bruiser, heb een kop thee op links en een boekje met flut in de hand. Wie maakt me wat het komende uur?

20141016_221525
Nog niet geheel ontspannen maar wel voor een groot deel kom ik terug in huispak. Er roept een toetje en ik wil nog even de kop leeg maken met wat nutteloos hangen. Het was een lange dag waar ik erg tegen opzag. We slaan de bladzijde snel om naar morgen.

Dag dag…

Similar articles
2 replies to this post
  1. Onze oppashond Kobus is er ook één met een gebruiksaanwijzing. Gelukkig waren we wel wat gewend met onze eigen Jack-Teck (kruising Jack Russell/Teckel) en is Kobus natuurlijk een echte lieverd. Sterkte met je neefje. Kinderen horen niet ziek te zijn. Ik snap je helemaal.

Leave a Reply