Home PLOG DO 22 MEI – BADZOUT, SLAPEN, OVERSTEKEND WILD EN EEN MUGGENBULT

DO 22 MEI
VANDAAG GEEF IK ME OVER AAN TOTALE ONTSPANNING. NIETS MOET, ALLES MAG!

20140522_105452
10.30 uur: Ik word wakker van de wekker. De verkering ligt er net een paar uur in, hij heeft zijn laatste nachtdienst gehad. De dieren zijn al verzorgd en ik heb het vannacht half vier zien worden dus een late opstart mag.

20140522_105539
Te beginnen met een bad. Op deze doezelige donderdag mag ik één van de luxe zakjes van mijn zenpakket gebruiken.

20140522_110225
Een gezellig kleurtje! Ik ben daar wel gevoelig voor. Kleur doet iets met je hoe je het ook wend of keert. Oranje staat onder andere voor creativiteit, het uiten van emoties, optimisme en productiviteit. ‘KOM MAAR OP!!’

20140522_130111
Het is een heerlijke verfrissing. Alleen heb ik na afloop ruzie met de stop van het bad, deze gaat niet meer omhoog of naar beneden. Ik schep het bad deels leeg met een emmer en vraag me al doende af wat ik eigenlijk aan het doen ben. Ik laat het bad het bad en mag van mezelf even aan de gang met de stofzuiger.

20140522_143003
Als de verkering wakker wordt heeft hij het geintje met de stop van het bad zo gefixt, ‘HIJ WEL….’ Gelukkig heb ik me niet al te lang gefrustreerd 😉
En we mogen weer onderweg…

20140522_145224
Naar Amsterdam.

20140522_145518
Een van mijn meest geliefde deuren zwaait open als ik nog maar net aan kom lopen. ENTREE!!

20140522_145621
Doen we vandaag de linker of de rechter deur?

20140522_145624
‘Jaja’

20140522_153115
Want ik mag een uurtje slapen.

20140522_153228
De ramen staan open, zo nu en dan voel ik een zacht briesje. Als die drilboor buiten straks ook even moe wordt.

20140522_153235
‘Dag lief bloempje, tot straks…’

20140522_161457
De doekendokter had me stevig ingepakt met warme kruiken. Pffff, wat een hitte! Vandaag niet zo goed geslapen dus. Ik sta super loom en zwaar op. Gelukkig is daar het kopje kruidenthee en staat er een flesje olie op me te wachten. Precies op mij afgestemd, ZO lief!

20140522_161646
Daar ga ik dan. Dit is de laatste keer voor voorlopig. Ik vind het altijd een beetje dubbel. Blij dat je het vertrouwen krijgt dat je het weer zelf kunt, maar jammer omdat je die persoon (voorlopig) niet meer ziet. Deze therapie is opbouwend. Mijn lichaam heeft nu voldoende buffer kunnen opbouwen volgens de theorieën. En met alle tips en olietjes op zak geloof ik daar ook in. En daarnaast… ik mag altijd bellen 😉

20140522_163047
De verkering is weer aan de wandel geweest met de honden en staat super lief te wachten om de hoek.

20140522_164626
Dag Amsterdam, we gaan gauw naar de andere kant van het IJ.

20140522_165514
We rijden via Amsterdam Noord…

20140522_170553
… door het landelijke Oostzaan.

20140522_170617
Ondertussen krab ik me een ergernis aan een muggenbult, welke naar frustratie zelfs niet scherp te fotograferen valt. Maar wie maakt er dan ook een foto van zijn muggenbult?

20140522_170658
Smalle weggetjes, watertjes, bruggetjes, fietsers…

20140522_170758
… en overstekend wild. Deze moeder was voornemens met haar kakelverse kroost de weg over te steken. De kuikens zijn nog geen week oud. Enkele staan te wankelen op die grote schattige flippers, de vleugeltjes gespreid om houvast te zoeken. Een vriendelijke tegenligger stopt ook. We stappen samen uit en helpen de combinatie het water in. Één voor één springen ze vanaf een bruggetje het water in. Mijn hart maakt een sprongetje… lieve, lieve donsjes!!

20140522_171203
En weer voorwaarts…

20140522_171220
… over landelijke weggetjes rijden we door een groots natuurgebied onder de rook van Amsterdam. Bijna thuis.

20140522_173219
Maar eerst even gedag zeggen: ‘HALLO, JUMBO!!’

20140522_181725
Thuis ga ik aan de gang met de inhoud van de boodschappentas. Het wordt een beetje saai maar de gebakken aardappels en sla zijn deze week erg in trek. Ach, vandaag mag het nog een keer.

20140522_201443
Deze liggen ook nog op tafel. Ik voel me nog altijd blanco en besluit het biljet te laten voor wat het is. Deze verkiezingsronde laat ik aan me voorbij gaan, gewoon omdat het mag. Ik voel het zelf altijd als een burgerplicht, je krijgt een stem breng die dan ook uit. Maar vandaag mag ik daar niet over nadenken 😉

Dag dag…

Similar articles
4 replies to this post
  1. Eng hé, het vertrouwen in jezelf of je lichaam te moeten hebben.
    Maar kijk jezelf eens gaan!
    Je bent nog steeds in beweging en je zorgt voor jezelf.

    • Vooral dat vertrouwen in het lichaam valt zwaar en duurt lang. Maar het is fijn weer ontspanning te kunnen ervaren, nu weet je hoe het voelt en kun je er wat mee. En dat bewegen past me ook meer, het is het gebrek aan energie en het ressie dat me gevoelsmatig stil laat staan. En zolang ik ‘ooit’ voor ogen houd komt het goed 😉 Dank je! X

  2. Ik had hetzelfde wat betreft stemmen. Ik heb het ook aan me voorbij laten gaan. Voelde toch een beetje als spijbelen. Het zij zo. Je pakje komt eraan hoor. Ik was helemaal niet lekker de afgelopen dagen, dus ik heb het even laten liggen. Morgen gaat het de deur uit 😉

    • Spijbelen ja, zo voelt het! Daar was ik vroeger ook niet zo goed in. Behoorde bij het clubje brave hendrikjes 🙂 Maar het is de laatste tijd ook zo’n wir war en geblaat dat ik niet meer weet wie of wat te volgen. Ik volg me zelf al amper. Als ik mijn stem goed wil uitbrengen heb ik het gevoel dat het me eerst een studie kost. Ik ga niet zomaar af op propaganda, ben altijd op zoek naar de grote lijn. En die volg ik al tijden niet, te druk met mezelf, het is me allemaal ontgaan.

      Lekkere ziekenboeg bij jullie :-/ Hoop dat iedereen weer aan de betere hand is. Misschien ook een reactie van het lijf (ontlading). Beterschap en ik houd mijn brievenbus met plezier in de gaten.
      Liefs!

Leave a Reply