Home PLOG DO 23 OKT – DOEN, DURVEN, GAAN EN MEDITEREN

DO 23 OKT
VANDAAG EEN VRIJE DAG. EEN ZEER WELKOME VRIJE DAG! IK DOE DEZE DAG IN PLAATS VAN DAT IK ‘M BELEEF. HET GAAT DEELS EEN BEETJE AAN ME VOORBIJ

20141023_111402
08.15 uur: We hebben geen wekker gezet maar worden beiden wakker om dit tijdstip. De verkering gaat met de honden en ik rommel wat met de was. Als hij terug komt besluiten we nog even terug te gaan. Hij draait zich om en gaat verder met waar hij een half uur geleden gebleven was. Ik zoek mijn positie. Linkerzij rechterzij, rug, buik… ZUCHT. NEE HET LUKT NIET! Het hoofdkantoor is open en de eerste adrenaline aangemaakt. Verticaal dan maar. Met mijn hoofd er nog niet helemaal bij schuif ik voor de spiegel en plog ik af. We zijn begonnen.

20141023_111420
Ik sluip de keuken in en trek wat oranje ballen van de fruitschaal. TSJAKKAAAA, in tweeën om ze te kunnen consumeren in vloeibare vorm.

20141023_111425
Mijn keukenassistent bereid ondertussen mijn ontbijt.

20141023_112613
MAARRR!! Na wat inspanning heb je ook wel wat. Een stevige smoothie en een verse jus, GOEDEMORGEN!

20141023_123604
Ik hang wat, ga nog eens in bad, lees een hoofdstuk in een boek over paardentherapie en scan mezelf. Gisteren heeft er behoorlijk ingehakt. Even was daar weer die angst. De angst dat het allemaal niet zou lukken en dat dingen me blijven achtervolgen. Het verlamd me, maakt me bang om zelfs maar de straat op te gaan. En dat terwijl ik juist zo vol energie en uithuizig ben. Ik snap het van mezelf allemaal niet, wil het ook niet snappen en er zeker niet te lang bij stil blijven staan.
Wat je aandacht geeft groeit
Het zet me gevoelsmatig weer een paar stappen terug. Na een potje stevig discussiëren met mezelf kom ik in actie.

20141023_134640
Ik pauzeer het piekermonster en ga er samen met de verkering op uit.

20141023_141052
We gaan naar Meis!! Per vergissing zijn de paarden vandaag op het weiland gelaten. Er is in de afgelopen dagen zoveel neerslag gevallen dat het grasland niet goed gedijd onder dergelijke zwaargewichten. Zeker in laag Nederland. Wij bevinden ons in Purmerend zo’n 3m onder zeeniveau (NAP). Dat betekend dat hier geregeld de gemaaltjes open staan om het overtollige water in de laaggelegen slootjes af te voeren op het kanaal. Het water in het weiland moet voorlopig nog even zakken. Wij halen de paarden uit deze grassoep en verplaatsen ze naar hun groepshuis.

20141023_144602
Al dagen kriebelt het om op te stappen. Om haar even onder me te voelen. Ik besluit dat het wel kan, niet te lang en alleen stapvoets. Zonder zadel. Voor het ULTIEME gevoel 🙂

20141023_150204
Het voelt vertrouwd en voor even voel ik me vrij. Los van alles. Zo vertrouwd dat ik haar tot stilstand breng en me neer vlei op haar warme, stevige, dikke rug. De ogen dicht voor een volledige overgave. Het valt niet uit te leggen wat je dan voelt. Je voelt de warmte maar ook de kracht die zo’n dier heeft. Alsof ze een beetje daarvan aan je doorgeven. Zie het als een soort meditatie.

20141023_153350
Voorzien van nieuwe energie trek ik op stal een andere outfit aan, zodat ik me weer in de openbaarheid kan vertonen. We rijden door de polder richting Wormerveer.

20141023_155104
We willen ons eens oriënteren bij deze outlet.

20141023_155125
Na een half uurtje struinen houden we het voor gezien. Genoeg leuke dingen maar alles (voor ons) nog behoorlijk aan de prijs en vooral kleine maten. De verkering meet bijna 2 meter en ik ben met mijn 183cm ook niet één van de kleinste. In een XS en een M passen wij niet. Met een goede indruk en een vriendelijke glimlach verlaten we het industriële pand en gaan op zoek naar Lot.

20141023_162741
Even verderop bevind zich een kringloopwinkel. Laten we een rondje doen.

20141023_165144
Een rondje boeken. Nog altijd op zoek naar De Tao van Equus van Linda Kohanov. En wie weet? Heel misschien, je zult net zien… staat er een verscholen exemplaar ergens hier tussen de dierenboeken. In deze categorie boek ik geen succes, op zoek tussen de esoterische boeken, romans, natuur en kookboeken. Maar NEE de Noppes in Wormerveer heeft ‘m ook niet.

20141023_173909
We rijden terug door typsich Zaanse dorpjes en praten over de omgeving. Wij rijden hier zo dikwijls dat we het eigenlijk niet meer zien, maar voor een buitenstaander is dit pure toeristiek. Schattige huisjes in groene kleuren, veel water, industrie, molens, tulpen, koeien en kaas. Het is hier allemaal. Eigenlijk ook een uniek stukje Nederland.

20141023_162312
We stoppen even langs de Zaan om deze foto te maken. Ver op de achtergrond staat het Lassiemonument, ooit eens eerder verschenen in de plog [ZIE]. Als ik vandaag dan toch een beetje mag mopperen, dan deel ik graag met U mijn minpuntje aan de Zaanstreek; de cacaolucht, afkomstig van de Cacaofabriek aan de Zaan. Een zware, doordringende, haast eetbare geur. Allesoverheersend en onder sommige weersomstandigheden niet te harden. Vandaag is zo’n dag. BLEGH!!

20141023_174133
Waterland op een doorsnee donderdag.

20141023_182252
We keuvelen nog wat over de prijzen in de kringloopwinkels vandaag de dag. Hebben het over koeien en wintervachten. En dwaal in gedachten af naar mijn oma, die zich afvroeg of schapen in de sneeuw geen koude voeten hebben. Voor we er erg hebben draaien we de straat in, thuis gekomen lopen we een rondje met de honden…

20141023_183530
… zet ik de bietjes op in sinaasappelsap…

20141023_192049_LLS
… en schep daarna twee borden vol. Zoals ik bietjes het liefste eet, met een stukje witvis gebakken in echte boter en een romige puree met peterselie.

20141023_202905
Kopje lavendelthee toe.

20141023_210457
En deze dag verwerken tot een plog. Terugkijkend was het niet een heel enerverende dag maar precies goed om deze donderdag 23 oktober 2014 te laten zijn. Ik ga nog even met een toetje op de bank en kijken wat de agenda zegt voor morgen.

Dag dag…

Similar articles
2 replies to this post

Leave a Reply