Home PLOG MA 22 SEP – GEWICHT, LOSLATEN, STEUN EN VERLICHTING

MA 22 SEP
VANDAAG EEN LOODZWARE DAG. IK REKEN AF MET EEN BERG VERDRIET EN VOEL ME AAN HET EIND VAN DE DAG STUKKEN LICHTER.

20140922_075350
06.45 uur: Vannacht weer een piekermarathon gehouden. Ik ben wakker en het hoofdkantoor is al vol actief.

20140922_075429
Zo vroeg op de ochtend geniet ik van de rust en de stilte.

20140922_075729
Je hoort de eerste vogels en de zon komt langzaam op.

20140922_075744
Het is een aangename temperatuur om iets te ondernemen, er hangt wat bewolking en dat vind ik wel prima.
Ik besluit een klein ommetje te maken in de pyjama. Het ligt hier erg afgelegen dus wie maakt me wat?

20140922_075826
Ha, wat kleur op deze zware maandag.

20140922_080218
Eerst maar eens een pan water koken voor een kop thee.

20140922_080502
Ontbijten met yoghurt en jam.

20140922_080514
Goedemorgen Emoe met je ingebouwde drum. Voor wie het geluid van deze dieren niet kent is dit een rare gewaarwording. Het heeft iets weg een dof gerommel op een jambe.


Het geluid in dit filmpje benaderd het nog het meest. De eerste nachten dacht ik dat er in het dorp verderop flink gefeest werd en de bas bij ons hoorbaar was. Nooit geweten dat zo’n loopvogel een ingebouwde trommel heeft.

20140922_080828
Roeren, roeren, roeren, tot de jam zich heeft vermengd met de yoghurt. Toch anders dan het ontbijt dat ik mezelf thuis serveer. Het bestaat in ieder geval uit zuivel.

20140922_091247
En dan is het tijd om naar boven te gaan. De paarden werken de laatste resten van hun ontbijt weg.
Het is een mooie en bijzondere groep bij elkaar.

20140922_091257
Goedemorgen Pablo! Voor vertrek wist ik al dat er hier een Fjord huist. Ik heb wat gepraktiseerd als ze me de vraag zou stellen voor welk paard ik zou kiezen. Zou ik dan voor de Fjord gaan? Gewoon omdat dat zo vertrouwd is? Omdat ik ze snap en erg gesteld ben op de dosis humor, waardoor ze veelal als eigenwijs bestempeld worden. Ik luisterde vooral naar mijn onderbuik, naar wat ik ECHT wilde. Vanuit de hele kudde straalde daar voor mij die ene gele ster. Het was duidelijk. Pablo zou het worden!

20140922_103259
Bij de Galaria aangekomen ga ik verder met mijn stenen project. Het valt me zwaar.

20140922_105056
Elke steen staat voor een stuk verdriet. Iets waar ik de afgelopen jaren geen tijd voor had om te verwerken, dit omdat sommige gebeurtenissen te kort op elkaar volgde. Ik had de sterke wens dit zo te doen en daar geven ze me hier alle ruimte voor. Sterker nog, ze vinden het een mooie methode en ondersteunen me graag. Ik wil voelen welke last ik al die jaren met me meedraag en ook dat valt zwaar. Het is erg confronterend. Met de rugzak die lood weegt loop ik samen met één van de therapeuten de berg op. Op zoek naar mooie, geschikte plekjes om mijn ballast achter te laten. Op deze manier kan ik de dingen letterlijk en figuurlijk een plekje geven. Iets wat ik eigenlijk van plan was met mijn sterrenproject maar liever hier doe onder toezicht van en met ondersteuning van één van de lieve therapeuten.

20140922_111612
De eerste plek waar we naar toe lopen is die van het monument. Hier worden de dieren herdacht welke zijn omgekomen tijdens de brand. Ik vind het een mooie plek. Het paard kijkt uit over een dal en is geschonken door een kunstenaar. Zoveel mensen die betrokken zijn bij deze bijzondere plek. Het bezorgd me kippenvel.

20140922_111332
Bij het monument laat ik de stenen achter die voor mij symbool staan voor de dieren die wij in ruim anderhalf jaar tijd verloren. Twee honden en drie katten. Dieren die voor mij stuk voor stuk een bijzondere plaats in namen en waar ik veel van heb geleerd. Ze zijn op één na niet ouder geworden dan zes. Het voelt oneerlijk en machteloos om zo jong al afscheid te moeten nemen. Hier hebben ze een mooie plek.

20140922_112001
De volgende plek is een beschut plekje waar ik er drie neer leg. Deze drie staan symbool voor een gezin binnen onze familie. Een tante en oom die door een noodlottig ongeval hun kind verloren. Daarna vielen in een rap tempo mijn tante en oom weg. In mijn beleving zijn ze dood gegaan van verdriet. Hier breng ik ze weer samen en geef ik ze een plekje op een mooie bergtop. Dag lieverds, jullie zijn er dan wel niet meer maar weet dat er altijd iemand aan jullie denkt.

20140922_112800
De volgende steen valt me erg zwaar en kost me een hoop tranen. Deze staat symbool voor de zus van de verkering. Zij ontviel ons zo’n twee jaar geleden na een oneerlijke strijd tegen kanker. Veel te jong en onverteerbaar. Ondragelijk verdriet wat me dagelijks naar de keel vliegt. Mensen in mijn directe nabijheid zo verscheurd te zien is iets waar ik moeilijk mee kan dealen. Ik voel de emoties en zou ze het liefste weg willen nemen. Dat is onmogelijk en een veel te zware last. Lieve, dappere, stoere S. we missen je nog alle dagen. Ik hoop dat het daar boven beter is.

20140922_114558
Ik wil niet al mijn ballast bij jullie neerleggen maar deze is voor mij ook heel belangrijk. Het geeft jullie een kleine indruk van de dingen die mij bezig houden. Deze steen heeft wat weg van de vorm van een olifanten oor en staat voor mijn neefjes die beiden doof zijn. Het verdriet dat dat met zich meebrengt is groots. Elke ouder wenst het beste voor zijn kind, je zus zo te zien worstelen doet pijn. Je kunt er niets aan veranderen en voor de kinderen alleen maar het beste hopen. Dat is iets dat ik alle dagen doe. Ik vraag me af waarom? Het is allemaal zo oneerlijk. Het zijn gelukkige mannetjes en zij weten niet beter maar het doet zo verdomde zeer.

20140922_120920
Een van de laatste stenen staat voor mijn psyche. Ik heb de afgelopen jaren een zware strijd geleverd. Totaal uit het veld geslagen en niet meer kunnen functioneren heeft me doen beseffen dat ik niet zo sterk ben als ik altijd dacht. Ergens hebben we allemaal een grens en als de rek er eenmaal uit is de balans ver te zoeken. Ik ben van ver gekomen en heb nog wel een weg te gaan, maar ben ervan overtuigd dat me dat gaat lukken. De rugzak begint leeg te raken en zorgt letterlijk en figuurlijk voor verlichting. Binnen de psychiatrie wordt altijd makkelijk geopperd dat je de dingen een plekje moet geven, maar op de vraag HOE DAN? Kreeg ik nooit een zinnig antwoord. Dit is mijn manier. Het voelt nu stukken lichter en het was fijn er zo bewust mee bezig te zijn. En nog fijner om het samen met iemand te doen die me mentaal kan ondersteunen. Het is allemaal al zwaar genoeg.

20140922_131638
Het is tijd voor siesta. Met een brok in mijn keel probeer ik wat te eten. Ik heb geprobeerd er maar wat van te maken. Een eitje lust ik graag dat gaat er misschien wel in.

20140922_131841
Net als de tranen rijkelijk vloeien komt Bazoo om een hoekje gluren. Zijn neus wees hem vast de weg naar de lekkere luchten uit mijn caravan.

20140922_150257
Met een volle maag kan ik er weer even tegenaan. We gaan weer naar boven voor de middagsessie. Tussendoor wachten we wat en maak ik het mezelf gemakkelijk met een kop thee, op het terras dat uitkijkt over de ranch. Hier staat altijd een zacht briesje wat het een fijne plek maakt.

20140922_150319
Slurpend aan mijn thee geniet ik van dit bijzondere landschap. Veel bomen nog zwartgeblakerd van de brand. Ondanks dat leven veel bomen nog, dat is te zien aan de groene bladeren.

20140922_151915
Na een bijzondere paardrijles in cowboystijl plof ik in de hangmat. Onder het genot van Imagine van John Lennon schommel ik wat heen en weer. Mijn hoofd voelt zwaar na deze intensieve dag.

20140922_151938
Boven me trekt de bewolking langzaam open.
20140922_155221
En naast me in het gras staat deze champignonachtige verscholen.

20140922_171642
Terug in de caravan maak ik voor mezelf een klein hapje. De Spaanse salami smaakt werelds!! Veel sterker en voller van smaak.

20140922_190225
Ik slaap wat en schrik wakker van de wekker. De andere meiden komen me halen en gezamenlijk lopen we naar de Galaria voor ons diner. Op het menu een aspergesoep…

20140922_193159
… en rijst met kip in een zoetzure saus.
20140922_234414
Rond half negen splitsen we weer op. In de caravan schrijf ik de dag van me af en ga niet al te laat naar bed. Mijn hoofd voelt als een blok beton. Snel de gordijnen sluiten en horizontaal. Op naar morgen.

Dag dag…

Similar articles

Leave a Reply