Home PLOG MA 27 OKT – JONGLEREN, WANKELEN, WIEBELEN EN DOORZETTEN

MA 27 OKT
VANDAAG BEN IK AAN HET JONGLEREN MET MIJN HUMEUR. IK HEB EEN AFRONDENDE AFSPRAAK EN DAT ZIT ME HELEMAAL NIET LEKKER.

20141027_082055
08.15 uur: He joh, goedemorgen!! Ik word weer eens wakker met het deuntje van Frizzle Sizzle in mijn hoofd… ALLES HEEFT EEN RITME… Best vrolijk en dat stemt me gerust voor een goed begin van deze week. TSAKKAA!! We gaan er tegenaan!

20141027_120349
Na wat ploggen en schrijven gaan we erop uit voor een wandeling met Meis. En wat is het lekker weer!

20141027_131717
Thuis kleed ik me om en pak snel mijn spullen bij elkaar. We moeten weg en hebben een best eindje sturen voor de boeg.

20141027_135039
Hondenkinderen mee.

20141027_133650
En wat eten omdat het moet. Ik praat mezelf vandaag behoorlijk wat moed in. Mijn tranen zitten hoog en ik heb een humeur om te snijden. Maar ik blijf mijn best doen en het verzorgen van de inwendige mens is daar een belangrijk onderdeel van. Om nou te zeggen dat ik trek heb??

20141027_134821
We zijn er bijna… we zijn er BIJNA!!

20141027_135329
Ik laat me afzetten en zwaai de verkering uit.
‘Dag, tot straks!’

20141027_135403
Daar ben ik weer.

20141027_135713
Met gekruiste benen ga ik op zoek naar het toilet. Ha, de pot met de paardjes. Dat stemt me wat vrolijker. Waar een paar plastic poppetjes al niet goed voor zijn 😉

20141027_135725
Kijk eens wat een hoofd. ZUCHT, STEUN, MOPPER, KLAAG. Een hoofd dat overloopt en waarvan de ogen branden van tranen die ik weg stop. Ik wil het niet, het MOET nou maar eens over zijn.

20141027_135813
In de wachtkamer met een zine welke ik nooit eerder heb gezien.

20141027_135826
Met prachtige plaatjes, van dit…

20141027_135920
… en van dat.

20141027_155331
Ik ben in Putten en heb vandaag de laatste afspraak van het Rainbow Ranch traject. Het valt me zwaar omdat het allemaal ineens weer heel wankel aanvoelt. Er ligt een goede fundering en op sommige momenten denk ik het alleen te kunnen. Maar vandaag komt het allemaal binnen en realiseer ik me dat ik misschien toch te snel wil. Gezien het mooie weer gaan we een rondje door het uitgestrekte Veluwse bos.

20141027_155635
Op deze Grote Vriendelijke Reus voel ik me bijna net zo veilig als op Meis. Zijn bewegingen zijn groot, log en langzaam. Eigenlijk net een hele grote stoel. Het is heerlijk om even van het paardse te genieten op zo’n dag als deze. Onder me ritselen de blaadjes en Aron briest een paar keer tevreden als ontspanning.

20141027_164359
Het is al laat op de dag als mijn afspraak ten einde loopt. Met een paar vervolgafspraken in de agenda gaan we op huis aan. Het voelt toch prettiger om nog even een slag om de arm te houden.

20141027_173205
Het is druk op de weg en omdat dit eigenlijk de laatste afspraak zou zijn had ik mezelf een bezoek aan een pannenkoekenhuis beloofd. Via Google vinden we op onze route deze Kabouterhut.

20141027_173230
Hallo kleine grote kabouter. Voor even heb ik weer dat kleine, nietige gevoel. Even sta ik weer in contact met de kabouter in mezelf.

20141027_173405_LLS
We snellen naar binnen. Beiden met hoge nood. Hier de deur voor hem…

20141027_173357_LLS
… en de deur voor haar.

20141027_174134
Met gewassen handen zoeken we een tafeltje bij het raam en werpen een blik op de kaart.

20141027_174533
Ga ik weer voor spek/ stroop of kies ik iets uit de specialiteiten?

20141027_180255
Ik ga voor het laatste en kies zelfs twee soorten verdeelt op ieder een helft.

20141027_194011
We vinden in het donker onze weg naar huis. Daar aangekomen moet ik even ontladen. In bad dan maar.

20141027_200707
Waar ik me heerlijk onderdompel in het warme water met uitzicht op dit.

20141027_202554
Ik voel me heerlijk rozig en neem met dit gevoel nog even plaats in de bank. Met een kop thee en wat lekkers kijk ik naar de finale van Hollands Next Top Model en ga later naar bed dan ik me eigenlijk had voorgenomen.

Dag dag…

Similar articles
4 replies to this post
  1. Gewoon rustig, stapje voor stapje en dan kom je er wel. Als je voelt dat grote stappen je geen goed doen, moet je dat ook gewoon niet doen… Je doet zo ontzettend je best en je hebt al zo’n vooruitgang gemaakt! Je komt er wel stoere dappere meid!
    (De pannenkoeken bij de Kabouterhut zijn inderdaad erg lekker, en ik heb altijd zo’n moeite met kiezen 🙂 )
    Liefs, Marina

    • Dank voor je lieve en bemoedigende woorden. Ik doe inderdaad een stapje terug. Maar het voelt zo als een jojo. Je wil vooruit maar ergens schuilt nog een belemmering 🙁 2015 word mijn jaar, daar ga ik voor!

      En die Kabouterhut was een topper op de terugweg, wat een keuze en WAT ontzettend lekker!!

  2. Maar ook duur! Het maken van zo’n koek kost maximaal 2 euri. En er dan 12 voor vragen? Bij ons is ook zo’n tent en daar zijn ze ook zo duur. Gaan we erheen met 2 kids dan schrik je je de bibberitus.

    • Is ook, MAARRRRRR dan heb je wel de luxe dat het voor je gemaakt wordt en een combinatie waar ik zelf niet zo gauw op zou komen. Ik wil daar allemaal niet meer zoveel bij nadenken. Genieten kost soms wat 😉

Leave a Reply