Home PLOG VR 23 MEI – WEEKEND, VERWENNERIJ EN EEN AVONDJE UIT

VR 22 MEI
VANDAAG KRIJG IK LEUKE POST, VIEREN WE WEEKEND EN VOEL IK ME EEN KLEIN BEETJE JARIG.

20140523_100002
10.00 uur: De verkering heeft weekend en ik doe mee. Ik slaap wat uit en start rustig op.

20140523_122545
Na het rondje met de honden verorber ik mijn dagelijkse shake. En ja mensen… IK ga zo de straat op. Wel in mijn eigen buurtje. En waarom ook niet? De buren zien je dagelijks. Ik heb gewoon geen rust als de dieren niet eerst gedaan zijn. Nu heb ik alle tijd aan mezelf en kan ik languit in bad. En zeg nou zelf; WAT is er lekkerder dan te lummelen in je kloffie? Ooit wel eens gekampeerd? Mijn buurt heeft een beetje het campinggevoel, een hoog Crocs gehalte zeg maar 😉

20140523_135454
Als ik uit bad kom brengt de postbode twee leuke enveloppen van een lieve lezer. Naast twee kaarten met hele warme woorden zit er een klein paardenknuffeltje bij dat dienst doet als gelukspoppetje. Ik vind het ZO ontzettend lief dat mensen dit doen! Mensen realiseren zich niet dat ze mij onbewust een hele grote dienst bewijzen, tot die conclusie kom ik vandaag. Ik ga weer van mijn brievenbus houden! De aanloop naar een WSNP valt niet uit te leggen aan een ieder die dit nooit heeft meegemaakt. Geloof mij, je bouwt een gigantische angst op voor het ontvangen van post. Net als je denkt dat je alles hebt gehad komt daar keer op een keer een nekslag overheen. Dit gevoel glijd langzaam van me af. DANK JULLIE WEL!!

20140523_144336
Dagdromend zit ik met al dit liefs aan tafel. Ik ga er zo in op dat ik de tijd vergeet en me plots moet haasten. Mijn moeder komt me halen, we gaan de stad in. Naar aanleiding van mijn dip van afgelopen weekend neemt ze me mee de stad in. In de garage bedenk ik me dat er een stukje ontbreekt in de plog. Nou ja, we zaten in de auto, reden wat door Purmerend, kletsen er op los en plots loop je de garage uit. Zo snel kan het gaan.

20140523_144405
‘Waar wil je heen?’ vraagt moeders.

20140523_150922
Over enkele weken verjaar ik. Eigenlijk doe ik daar door alle shit al jaren niet aan. Ik mag alvast wat uitzoeken. NOU DAN WEET IK HET WEL!!

20140523_145355
Mijn dagcrème is bijna op. En ik wil heel graag nieuwe kleuren verf. Dat zijn écht de dingen die ik voor een dag als een verjaardag bewaar. De luxe artikelen, de extraatjes.

20140523_151613
De passerende oneliner van vandaag. De boodschap vind ik mooi, het doek wat minder.

20140523_155925
We pauzeren even met een kop thee…

20140523_155930
Met uitzicht op het oude stadhuis.

20140523_155150
VIVA LA VIDA!!

20140523_144559
Het is pittig druk in de stad. Je kunt merken dat het vakantiegeld gestort is. Zo blij als deze kabouter ben ik voor alle mensen die vakantiegeld gestort krijgen. Sommige zullen daar de gaatjes mee dichten. Andere benutten het voor andere doeleinden. Maar het voelt toch lekker, het geeft lucht. Wij merken er niets van, wij krijgen gewoon weekgeld, niks meer en niks minder.

20140523_164310
En weer onderweg naar huis.

20140523_170002
Waar ik mijn cadeaus uitstal op de tafel. Ik ben ZO blij als een kind. Ik kan weer kwasten, HOEZEE!! En voel me zelfs een beetje pre-jarig 😉

20140523_181324
De verkering wil naar de Vetloods. Ik ben er niet dol op maar ach… het komt wel goed uit vandaag.

20140523_181312
‘Wat wil je erbij?’ Ohhh, ik haat dit moment, ik haat het, ik haat het, ik haat het!! Nu moet ik een keuze maken en liefst zo snel mogelijk. De snackmevrouw staat met haar vinger al in de aanslag boven de kassa. Wordt het een kaassoufle of een frikandel speciaal? En waarom heb ik achteraf altijd het gevoel dat ik toch voor het andere had moeten gaan?

20140523_183634
Op de bank en kanen maar. Het was trouwens een frikandel geworden. Was…. want hier is hij al op.

20140523_185938
We deden na het eten nog wat technisch met een boor en schroeven.

20140523_190415
Van moeders had ik ook een leuke tuinposter gekregen. Laten we deze gelijk maar even ophangen. De verkering vind het mooi en wil het liefst de hele tuin beposteren. Haha, zo nu en dan blijft hij me verbazen 😉

20140523_193304
Er is nog wat tijd over. Twintig minuten zon moet kunnen. Genoeg om mijn vitamine D. op peil te houden en precies goed om er straks niet als een wortel bij te lopen. Ik haat, zonnebankbruin. Ik vind het ZO lelijk. Mocht ik het ooit zelf niet meer zien en straks toch een zonnebankhoofd hebben waarschuw alstublieft! Voor alsnog voelt een beetje kleur wel fijn.

20140523_200237
En op het fietsje…

20140523_201254
… we hebben een zeer spontane verrassing en gaan wat leuks doen.

VR 22 MEI.ARIE EN EDO
Gisteren belde zus met de vraag of we vanavond wat te doen hadden. Staat niks op de agenda zei ik. Daarop gaf ze ons twee kaarten voor deze voorstelling. Verkregen via iemand die vanavond niet kon en het ons gunde. Erg ad hoc, maar LEUK!!

20140523_201420
Naar het theater gaan vind ik altijd iets bijzonders. De geur, de entourage en het spannende van wat je gaat beleven. ‘Mogen we al naar binnen?!’

20140523_201455
We hebben goeie plaatsen. Rij zeven en redelijk in het midden. Vlak voor het licht uit gaat zie ik schuin links voor me een goede bekende. Het geluid gaat aan en…

20140523_201707
… daar zijn Arie en Edo.

20140523_211439(0)
In de pauze vind ik mijn goede bekende. Mijn lieve vriendinnetje J.

20140523_212545
We gaan buiten zitten en praten wat over de vorderingen in hun nieuwe huis, de voorstelling en het meenemen van eigen consumpties. Langs het terras komt ineens een stel hipsters, best een grote groep. Ze doen aan een bootcamp. Helemaal de hype tegenwoordig! Ze sjouwen met autobanden welke ze als gewichten gebruiken. Het is eigenlijk gewoon de sportschool naar buiten verplaatsen, leuk concept maar ik vraag me af hoeveel afhakers de wintermaanden telt 😉

20140523_223819
‘PLING PLONG’, hét signaal dat het tweede deel van de voorstelling begint. We gaan naar binnen en zitten snel weer in het verhaal. Ik vind het vermakelijk maar de humor wat flauw en oppervlakkig. Toch hoor je mij niet mopperen. Een bezoek aan het theater is al een feestje, dus Arie en Edo zijn fantastisch.

20140523_224510
Na de voorstelling stappen we op het fietsje. Twintig minuten trappen en dan zijn we thuis. We laten de honden uit, verzorgen de oren en kruipen nog even op de bank, ik plog wat, hij zapt wat.

Dag dag…

Similar articles

Leave a Reply