Home PLOG VR 26 DEC – EEN LEGE DAG, EEN KERSTHOND, EEN ZOOMDILEMMA EN...

VR 26 DEC
VANDAAG HEBBEN WE DE DAG AAN ONSZELF, WE GAAN EROP UIT EN HALEN WILDE DIEREN HEEL DICHTBIJ DOOR EEN LENS.

20141226_093402
09.30 uur: Goedemorgen op deze Tweede Kerstdag. Onze agenda is leeg, WAT gaan we doen?!

20141226_095648
We beginnen met een rondje dierverzorging. Eten…

20141226_095653
… en een schone bak voor Hip en Hop.

20141226_102042
Ontbijten en plannen smeden.

20141226_113829
De zon schijnt, het voelt zelfs lekker aan buiten.

20141226_122103
We rijden wat noordelijker en zoeken in dit stukje niemandsland een plek voor onze Lot.

DSC00251
We klimmen de dijk over bij deze bedrijvigheid.

20141226_123351
We zijn bij de Hondsbosschezeewering ter hoogte van Petten. Rijkswaterstaat is hier al maanden bezig met het verstevigen van de dijk. Sinds ons vorige bezoek zijn ze flink opgeschoten. Er is nog ruim 1,5 maand werk, terwijl de deadline gesteld staat op eind 2015.

DSC00250
We blijven keurig achter de hekken. Wie het risico neemt dit niet te doen speelt met eigen leven.

DSC00237
Aan de andere kant van de dijk bevind zich een bijzonder landschap. Ik zei toch; een stukje niemandsland.

DSC00240
Met een felle laaghangende zon ziet er allemaal niet zo winters uit. Is het wel december?

DSC00242
Aan de passerende kersthond te zien wel. Ik heb altijd wat medelijden met dergelijke dieren. Wie zijn dier aankleed voor de leuk kan beter een Furby houden vind ik. Een vanuit Amerika overgewaaide hype die ze wat mij betreft beter daar hadden kunnen laten. Een dier is geen accessoire! Op Facebook zag ik ook al de eerste Kerstpuppy’s voorbij komen. Mijn hart huilt. Uit ervaring weet ik dat dit vaak de dieren zijn waar heel gemakkelijk weer afstand van wordt gedaan. Wanneer spreekt men het verstand eens aan bij de aanschaf van een dier? Er zijn dieren die het nodig hebben, begrijp me niet verkeerd. Maar sommige mensen weten een dier zo te vermenselijken dat het diep van binnen heel ongelukkig is. Ook een vorm van dierenleed als je het mij vraagt. Ik heb Chihuahua’s voorbij zien komen, van een jaar of vijf, zonder bespiering. Altijd gedragen. Dit kan toch niet de bedoeling zijn?

DSC00245
Voor ons gewoon twee blote, vrije en blije honden.

DSC00247
Onze Benny heeft van zichzelf al een mooie jas.

DSC00248
KIJK?! Een Kerstpaddo.

DSC00249
Onderdeel van een heksenkring. Blijft een bijzonder natuurverschijnsel.

DSC00239
We lopen richting dorp. Boven aan de dijk ziet het zwart van de mensen, dat kan maar één ding betekenen.

DSC00252
ZEEHONDEN!!!

DSC00286
Eindelijk kan ik mijn camera gebruiken waarvoor ik hem mezelf cadeau deed.

DSC00259
Zoom eens in?!

DSC00287
WAUW!! We staan op zo’n 70 meter afstand maar kunnen de dieren heel dichtbij halen. Waanzinnig! Helaas stuiten we op een gemis; een statief en een afstandsbediening. Want vijftig keer zoomen en het beeld dan stil houden blijkt een behoorlijke opgave.

DSC00276
Er passeren twee wandelende jongemannen die de bezoekers van warme chocomel voorzien. Slim en welkom!

20141226_131812
Het is Kerst, wij doen mee. Tweemaal met slagroom alstublieft.

20141226_132904
Terwijl ik mijn handen warm aan de kartonnen beker waagt de verkering ook eens een poging met de zoom.

DSC00275
Dat is zo makkelijk nog niet, he?

DSC00268
Ook hij doet zijn best maar bevestigd mijn gemis. Fijn! Nu weet ik een mooi cadeau voor mijn verjaardag 😉

DSC00288
We genieten en blijven ruim een uur staan. Dit zie je ook niet elke dag. En vermoedelijk verhuizen de zeehonden weer naar de Waddenzee als het werk hier gedaan is. We werpen nog een laatste blik en draaien dan om. Terug naar de auto.

20141226_130843
‘Gaan jullie mee?’

20141226_135740
De zon is onderweg naar morgen, het koelt flink af.

20141226_141319
In de auto zetten we de kachel voluit en rollen langzaam het dorp uit. Dat heb je op dit soort dagen, druk-druk-druk en overal volk.

20141226_144123
We maken een tussenstop bij de gele M. voor het lozen van een portie chocomel.

20141226_160804
En stoppen op de terugweg bij onze vriendin.

20141226_171626
Voordat we naar huis gaan rijden we nog even langs Ben & Jerry voor het vullen van de bakjes.

20141226_193921
Thuisgekomen duik ik de keuken in. Vandaag niks culinair maar een gewoon ordinair wereldgerecht.

20141226_214800_LLS
Met de kachel op tropische temperaturen en het huispak aan begin ik aan mijn nieuwe kleurboek. Voor de verandering trek ik mijn potloden uit de kast.

20141226_222922_LLS
Dat was een tijd geleden dat ik daarmee kleurde. Het resultaat is ook wel weer eens leuk, dit kan ik vaker doen. Ik vind het altijd zo moeilijk af te wijken van mijn gewoontes maar ben bang dat viltstift te grof is voor deze fijne tekeningen. En misschien drukt het ook wel door? Het is heerlijk om te doen maar vind het altijd een beetje jammer als er echte dingen ingekleurd moeten worden. Daardoor laat je je fantasie weinig tot de verbeelding spreken. Een vogel kleur je niet zo gauw roze, een kikker niet paars en een bloem niet zwart. Met abstracte figuren kan ik me gevoelsmatig meer uitleven. Maar ach, mij hoor je niet klagen. Jaren geleden bestond er geen enkel kleurboek voor volwassenen. Het is en blijft een heerlijke bezigheid. Als ik uitgekleurd ben verhuizen we al snel naar boven.

Dag dag…

Similar articles
2 replies to this post
  1. Hoi Zera,
    Maar er zijn toch ook rode kikkers met blauwe poten, en gele kikkers met rode ogen,kikkers met camouflage kleuren alsof het militaire woestijn voertuigen zijn. En Zera jou wereld van kleuren mag er toch uitzien zoals jij hem voor ogen hebt.Volgens mij begint vrijheid van denken met het inkleuren van de wereld zoals jij hem graag ziet.
    Er zijn geen andere voorwaarden, dan de waarde die jij er aan geeft.
    Denk ik, voel ik, waarmee niet geschreven is dat het voor iedereen zo moet zijn.
    Voor mij doet het zo denken wel goed in het gevoel.

    • Haha dat is ook. Het is de beperking die ik mezelf op leg. Goed om daar op deze manier achter te komen. Dank je wel! Ga eens proberen geheel tegen de draad in te kleuren.

Leave a Reply