Home PLOG WO 14 JAN – LIEFDE, TRANEN, WATEROVERLAST EN EEN ONVERWACHTE GAST

WO 14 JAN
VANDAAG RAAP IK MEZELF WEER BIJ ELKAAR EN VOEL IK ME GESTEUND DOOR MIJN (DIGITALE) VRIENDEN.

20150114_093354
10.00 uur: Na zo’n leegzuigende dag als gisteren is het noodzaak dat ik me vandaag rustig houd en prikkels zoveel mogelijk mijd. Om te beginnen blijf ik een uurtje langer liggen.

20150114_095611
Het leven gaat door, de was ook.

20150114_130114
Ik plog wat en plaats een blog over mijn donkerste gedachten. Na het lezen van mijn verhaal attendeert vriendinnetje C. me op Postcrossing, ze raad me aan een account te nemen en kaarten te sturen naar mensen van over de hele wereld. Ik neem een kijkje en meld me aan. Ik ben gek op leuke post en verstuur ook graag wat leuks.
‘Kom op, richt je op de positieve dingen!’

20150114_134101
Ik shake wat…


… en kijk naar dit filmpje wat me door een lezer werd toegestuurd. Ontzettend lief!! En wat fijn iemand te horen spreken die er dezelfde gedachten op na houd/ hield.

20150114_141151
Het word me allemaal een beetje teveel. Al die lieve reacties, het begrip dat mensen hebben, de zorgen die ze uiten en de handvatten die ze me sturen. Daar zijn ze weer: TRANEN!!

20150114_134948
Kiki komt me troosten. Altijd als ik me down voel hangt zij als een bezorgde moeder om me heen. Nadat ik haar als zakdoek heb gebruikt kan ik er weer even tegen. Scherm uit…

20150114_155916
… een pakketje maken en onderweg ermee.

20150114_160640
Ik geef het af en koop gelijk een velletje postzegels voor mijn Postcrossing avontuur.

20150114_162800
De verkering is inmiddels thuis na een dagdienst, we rijden gelijk maar even naar onze vriendin.

20150114_165118
Het is gelukkig even droog en we worden weer getrakteerd op een mooi kleurenspektakel in de lucht.

20150114_165318
Het zal eens tijd worden dat het droog is. De afgelopen uren/ dagen is er zoveel water gevallen dat het voor overlast begint te zorgen.

20150114_165357_LLS
Zelfs binnen hebben we kaplaarzen nodig.

20150114_165719
En Meis houd er nog net geen permanent aan over. Toch een bijzonder patroon zo. Mooi hoe de natuur dat allemaal regelt, zo’n jas voor alle weersomstandigheden.

20150114_181559
Als we thuiskomen staat er een Poolse auto voor de deur. Het is onze vriend van ver. Nou ja ver, hij woont in Nederland maar komt oorspronkelijk niet hier vandaan. Tijdens ons samenzijn vraag ik hem altijd honderd uit over zijn land, de gebruiken daar, het eten en hoe het er daar uit ziet. Ik ben met name geinteresseerd in de natuur. In Polen bestaat nog zoiets als een écht oerbos, beschermd en verboden voor mensen. Daar leven wilde dieren als wolven. Laat dat nou één van mijn grootste wensen zijn, het spotten van wilde wolven. Voor onze vriend P. is dit de normaalste zaak van de wereld. Bij zijn laatste bezoek aan zijn thuisland nam hij dit boek voor me mee. Dit bosgebied grenst aan zijn geboorteplaats, hier heeft hij zijn jeugd doorgebracht. Tussen de wolven. U begrijpt het vast, ik hang aan zijn lippen. En misschien ooit, gaan we eens die kant op en laten we ons gidsen door niemand minder dan P.

20150114_191221
Ondertussen fabriceer ik een typische Hollandse maaltijd. Als ik onze gast vraag of hij ook een bordje wil trekt hij een vies gezicht. Sorry, maar jullie keuken vind ik ECHT NIKS!! Dat vieze gestampte met die groene dingetjes. WAAROM ETEN JULLIE DAT?! Omdat wij niet anders gewend zijn en het een voedzame maaltijd is in deze tijd van het jaar. WAT eten jullie daar dan? Kunnen we niet een keer Pools eten?

20150114_222527
Na een paar gezellige uren gaat hij weer op huis aan. Ik ben hem dankbaar voor de welkome afleiding en nadat we hem hebben uitgezwaaid laat ik me nog even in bad glijden.

20150114_231005_LLS
Onderwijl ik het bad liet vollopen verschoonde ik nog even het bed. Het is nog redelijk vroeg als ik klaar ben. Hup nog even in de pyjama wat moodfood weg werken, een onnozel programma erbij en niet al te laat onder mijn schone dek.

Dag dag…

Similar articles

Leave a Reply