Home BLOG 023. ZERA’S STERRENPROJECT

ZERA'S STERRENPROJECT
In mijn plog heb ik het geregeld over mijn Sterrenproject. Maar wat is dat nou eigenlijk?
Ik vind het lastig om daarover te vertellen omdat het écht een stukje van mezelf is. Iets wat ik niet graag deel, en wat me moeite kost om mee bezig te zijn. Klinkt zwaar. Dat is het ook wel.

Ik ben iemand die graag dingen visualiseert. Aan de hand van metaforen kan ik vaak beter begrijpen en inzien waar de schoen wringt. In de afgelopen jaren is er héél veel gebeurd. Het leek wel een film waar we in beland waren. Onze financiële malaise is nog maar een klein onderdeel daarvan. Wij kregen ook te maken met zeventien sterfgevallen. In de familie, indirecte kennissen, buren, jonge mensen, oude mensen, zieke en verongelukte mensen. Ik kan je vertellen dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Dat ze bij het uitvaarthuis wisten dat wij geen koffie- maar theedrinkers zijn is nog maar een klein detail.

Het leven gaat door en naast zoveel leed moet je wel je hoofd erbij houden. Ik raakte in een zware depressie en heb lange tijd alleen maar op bed gelegen. Iets anders kon ik niet. Tot ik mezelf vorig jaar uit de bank en mijn bed hees en mijn Hersentocht organiseerde en liep. Het was iets wat ik van kind af aan al had willen doen. Het leek me machtig, vijfhonderd kilometer wandelen met je pony. Het alleen zijn was voor mij ook een enorme uitdaging. Al heb ik me tijdens mijn tocht NOOIT alleen gevoeld.

Na mijn tocht raakte ik in een crisis. Dit bouwde op eind augustus met een hoogtepunt in september. Waarna een opname van twaalf dagen volgde. Ik voelde me VRESELIJK!! HET WAS DE HEL OP AARDE. En toch brengt alles ook iets goeds. Ik heb daar veel gepraat met de andere cliënten. Stuk voor stuk mensen met een gouden hart en vaak gekrenkt tot op het bot. Mensen die je écht begrijpen, die je verdriet voelen en je wanhoop zien. In de periode die volgde koos ik mijn eigen pad. Binnen de GGZ voelde ik mij niet geholpen. Daarover wil ik nu niet uitweiden.

Thuisgekomen schreef ik heel veel van me af. Ik maakte mindmaps met al mijn sores. En kwam uiteindelijk uit op tien verschillende categorieën. Binnen een categorie bundel ik alle nare ervaringen welke voor mij bij elkaar horen. Binnen die categorie moet ik van mezelf een aantal dingen doen. Ik maak onder andere van keramiek een sterretje, wat symbool staat voor één categorie. Ik lees een boek dat te maken heeft met dat onderwerp. Ik schrijf van me af. En zet verheugenissen op de agenda. Dit alles geeft mij het gevoel dat ik bewust aan het verwerken ben. Zodra ik voor mezelf klaar denk te zijn met het pakketje maak ik het sterretje van keramiek. Deze verzamel ik allemaal en wil ik uiteindelijk tijdens een nog uit te zetten tocht los laten.

Voor mijn gevoel geef ik nu vorm aan mijn bagage. Ik doe er iets mee. Op een positieve manier die soms pijnlijk en confronterend is. Maar ik moet er doorheen. Het wegstoppen of er aan voorbij gaan heb ik vaak genoeg moeten doen, uit overleving. Maar er zat te veel in de rugzak. De tien sterren staan symbool voor alle achtendertig zaken die ik voor mezelf nog een plekje moet geven. Zo staat één ster voor allen die ons ontvielen, één voor onze crisis en de andere acht houd ik voor mezelf.

Op de vraag verwerken hoe doe je dat? Heb ik daar voor mezelf deze methode op bedacht. Ik doe dit geheel zelf. Het valt me soms zwaar. Maar ik heb steun van velen vrienden en GODDANK altijd een luisterend oor of een troostende schouder in mijn buurt. Zodra ik een ster voor mezelf heb afgerond, mogen gedachten die mij later overvallen geen grote plaats meer krijgen. Dan kan ik mezelf gerust stellen door te zeggen ‘jou heb ik al verwerkt’. Het komt veel zachter binnen en ik kan er beter mee dealen.

Als houvast heb ik een groot A4 schrift waarin ik alles op schrijf. Ik heb er voor mezelf een soort reisprogramma van gemaakt. Dit sterrenproject zie ik ook als een hele reis. Ik ga van nergens naar ergens en hoe kom ik daar? Dat is eigenlijk de hele filosofie erachter. Wie zijn mijn reisleiders? Welke landen (sterren) doe ik aan? Wat heb ik nodig als bagage? Welke excursies maak ik? Wat zijn de huisregels? Het is een heel verhaal, een hele theorie. Ik wil het graag delen om er een ander misschien mee te inspireren. Soms weet je geen uitweg meer. Zodra je de dingen clustert wordt het weer overzichtelijk en krijg je houvast.

Liefs Zera

Similar articles
2 1342

2 2150

1 reply to this post

Leave a Reply